Сұрады келе сала, «келген кім?!» деп,
Жайы бар оның-дағы байқап білмек.
Кейкі айтты:
– Жай бір жүрген жылқышы ғой,
Жоғалған малын іздеп, күн деп, түн деп.
Шұбардың мұны естіп қашып сұсы,
Бұрқанып, буырқанып бойда күші.
Сарбасты бармас қылып қайтамын деп,
Ұмтылды, басты бірақ Кейкі мысы.
Кейкі айтты:
– Оқты босқа шығындама,
Кеткені оның бізден бүгін ғана.
Дуанға арып-ашып жеткенінше,
Су тасып, құтылармыз қуғыннан да!
Шұбарды Кейкі сөзі қойды матап,
Мінезі қарсы келсе мүлде шатақ.
Сонан соң үшеуі де үнсіз қалып,
Бей-жай боп жатты біраз жайбарақат.
***
Дуанға жетті хабар жеделдетіп,
Жолдағы ауыл-елді елеңдетіп.
Әйелі, інісімен Кейкі батыр
Жатыр деп «Жалаулыны» мекен етіп.
Ұрандап «бол да болға», «тез де тезге!»
Бұл хабар Орынборға жетті лезде.
Отряд жазалаушы жетпек болды –
Қар еріп, су тасымай тұрған кезде.
Асығыс жасақталып Қостанайдан,
Торғайдың даласына салды майдан.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ