Сарыарқа–
Ертегідей ертедегі,
Көз тартар жері қандай көркем еді.
Төсінен туған жердің тыныс алып,
Есілген Есіл-Нұра,
Ерке өзені.
Нәр алып,
Жайсаң жаздан, қатты қыстан,
Бір-бірін қыз-жігіттей тәтті ұғысқан.
Сарыарқа –
Аймалап жел,
Айнала көл,
Алты ай жаз,
Айдынынан аққу ұшқан.
Сарыарқа –
Сағымды бел,
Сайын дала,
Шат көңіл,
Шабыт берген шайырға да.
Өзіне гүл бітеді тақыр жердің,
Қарағай,
Тіл бітеді қайыңға да.
Сарыарқа –
Қалың орман, сәнді бағы,
Бойыңа қуат кіріп,
Қан қызады.
Кей сәтте тізгініне ерік беріп,
Ақбозын астындағы ағызады.
Ақбоз ат астындағы ширақ еді,
Қаз мойын,
Қамыс құлақ,
Қима белі.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ