Омбыдан аттанарда,
Ойда отырған,
Қаржастың жігіттері сыйлап еді.
Ер Сәкен
Келе жатыр сол атпенен,
Ақбоз ат –
Құйрық-жалы шолақ дөнен.
Құтылып қалың орман арасынан,
Шабады,
Қоңыр төбе,
Қолатпенен.
Шабады жазық жерді таңдап алып,
Ой-шұңқыр,
Жар-жықпылды аңдап алып.
Сімірген бала жастан,
Салқын самал,
Ауасы бара жатыр жанға жағып.
Ақбоз ат
Ақын жігіт астындағы,
Үстінде – қыран мүсін, тас тұлғалы
Ағызып бір төбеден бір төбеге,
Даланың білінбейді тас-құмдағы.
Ақынның оған мойын бұрар жайын
Білгендей,
Тербетіліп тұрар қайың.
Көрмекке Көкшетауды
Қайран көңіл,
Ұшады қанат қағып қырандайын.
Серпіліп түннен кейін таң келеді,
Келтіріп көңіл күйін жан желегі.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ