Үдетіп Сарыарқаның сағынышы,
Жүрегі келе жатыр алып-ұшып.
Кей кезде көлігінен қарғып түсіп,
Кәусары қанғанынша
Жата қалып,
Даланың бұлағынан қанып ішіп.
Құмарын құштарланып қандырады,
Шырағын жанарының жандырады.
Көз жетер жердің бәрін жырға бөлеп,
Ой жетер жердің бәрін ән қылады.
Сарыарқа –
Таза бұлақ, дала гүлі.
Сарыарқа –
Жақсы күннің жаңалығы.
Сарыарқа –
Жарқ-жұрқ еткен жастық шағы,
Жалаң бас,
Жалаң аяқ балалығы.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ