Әкемнен де айрылдым – өлмедім.
шешемнен де айрылдым – өлмедім.
Қанатымнан қайрылып қаншама,
жүзім кетіп,
майырылдым – өлмедім.
Тағдыр маған өзге тілді үйретіп,
туған жерден айырса да күйретіп,
кім біледі, өлмей,
тірі жүрер ме ем,
жат бір жерде құр сүлдемді сүйретіп.
Өлмес едім –
тас төбемнен жай ұрса,
көктер едім
көктемдегі қайыңша.
Біржолата өлетін-ақ шығармын.
мені біреу өлеңімнен айырса!..
Сәкен Иманасов