Ас қадірі білінер – ашыққанда,
дос қадірі –
дұшпаның жасытқанда,
махаббаттың не екенін
шаршап,
талып,
аңсап барып түсінер ғашықтар да.
Ел қадірін –
есіңнен жаңылғанда,
жер қадірін білесің –
сағынғанда.
Үйдей болып көрінер түймеңіз де,
ойда жоқта жоғалып, табылғанда.
Сүймеген ұл сұлуды қызғанар ма,
жаздың құны білінер –
мұздағанда,
денсаулықтың қадірін сезеді адам
басы ауырып,
балтыры сыздағанда.
Асыл жардың аңсатып қыз күнгі әні,
таусылғанда білінер –
тұздың мәні,
жаз өткенде түседі барып еске
алдымызда лайсаң күздің бары.
Өлі балық кезігіп өлмегенге,
бұлақ суы бал татыр шөлдегенде.
…Ағайынның қадірін түсінеміз,
аулағырақ апарып…
жерлегенде!
Сәкен Иманасов