Бәріне де шүкіршілік етем мен,
баса көктеп,
бәйге алмадым төтеннен,
азды-көпті қарызым да қайтты елге,
парызым да өтелген.
Үлесімді кімдер қағып кетті деп,
қайғырмадым,
қара жерді тепкілеп,
берерім кем дей алмаймын біреуден,
керегімнен көрген жоқпын көп тілеп.
Өліп-талып
озсам-ау деп өзгеден,
жерім бар ма пендешілік көздеген? –
Ежелден-ақ айлаға да, Туған ел,
пайдаға да жоқтығымды сезген ең.
Еркелесем,
ерік беріп от тілге,
жұрт алдына түсе қойсам деппін бе, –
аштан өліп,
көштен қалған жерім жоқ,
бастан өтті теперіш те, тепкің де.
Олжам да жоқ тауып алған төтеннен,
ауырды да,
бауырды да көтергем,
Сүйдім,
күйдім,
қуандым да,
қамықтым –
бәріне де шүкіршілік етем мен!
Сәкен Иманасов