Көрген едім аштықты да,
тоқтықты,
көкірекке ортаймайтын от бітті,
бір адамның жетелеткен тайы да,
өте кеткен ештеңесі жоқ тіпті.
Осы тұрған бұйығылау кейпімде,
билігімді берген жоқпын бейпілге,
Көрген жоқпын ағайынды,
«Осы итке
бір жақсылық жасап едім!» – дейтін де.
Сол баяғы солқылдаған әр күннен,
тарығып та,
зарығып та көрдім мен,
Сөйте тұра
жалынбай-ақ ешкімге,
жағынбай-ақ өтерімді ел білген.
Қысылғанда –
ұсынды ма қол ұшын, –
бір адамға жоқ берешек,
борышым.
Сол үшін де ризамын өзіме,
тірлігіме ризамын сол үшін!
Сәкен Иманасов