Жаным-ай, жақсылық та бойға мін бе,
жарасып, отырмадық тойда бірге,
ойлашы,
оңашада от боп жанып,
көз салмай көп ішінде қойғаның не?
Жанары жәудіреген жезкиігім,
түспеді-ау,
тым құрыса,
көз қиығың.
Әнге де қосыла алмай елмен бірге,
әлдене ауырлықты сезді иығым…
Сездім де жүрегімнің сыздағанын,
телміріп,
төрге қарай жүз қарадым,
өйткені мен өзіңді сыбырдан да,
қалт еткен қыбырдан да қызғанамын.
Айналып ә дегенше күлкішілге,
өзгеріп бара жатты түр-түсің де,
Жүруші ең оңашада өліп-өшіп,
көз салмай қойғаның-ай жұрт ішінде!
Алтыным, ақылыңа құлдық, тегі,
өзім де отырғам жоқ білдірткелі,
…Соншама жұрт көзінен жасырардай,
бұл күнгі махаббат та ұрлық па еді?!
Сәкен Иманасов