Кештіріп әрі-сәрі сезім көлін,
қызығым кештеу келген өзің бе едің,
сен келеді дегенге жеңгелерің,
тықыршып,
түні бойы көз ілмедім.
Жеткендей құлағыма талып үнің,
көңілім еліріп тұр тағы бүгін,
Көз қыла қарай берем тау жақтарға,
қозды ма өзің айтқан, «кәрі жыным».
Шоғына шарпылардай оттың денем,
шалдуар шағым да емес екпіндеген,
бәтір-ау, дала қонып,
желігердей,
соншалық бала болып кеттім бе мен!..
Жүрегім жүрегіңнің жоқтап әнін,
жолыңа осы жолы көп қарадым.
Сезімнің әсері ме бойдағы шат,
өзіңді ойлағыш-ақ боп барамын.
Ұмытып арамыздың алшақтығын,
өзіңді кеттім сонша аңсап бүгін,
Тауға апар бұрынғыдай, қырға сүйре,
түнімен тыным бермей, шаршат, күнім!
Келеді, деп еді ғой, жеңгелерің,
тезірек дөңгелеші, дөңгеле, күн
…Төрт болып екі көзі сені күткен
әлемде бақытты жан мен бе дедім!..
Сәкен Иманасов