Көксоқта,
Қарлы қыстың аяғында,
Тастамай қолындағы таяғын да.
Аралап әр ауылды келе жатыр,
Жеткізбес оңайлықпен Баяның да.
Баянда ер Сәкеннің нағашысы,
Әзірге ешкімде жоқ аласысы.
Тынығып,
Жан шақырып,
Тыншып алу –
Көбейтіп кеткеннен соң талас ісі.
Сегіз ай түрмедегі жазалы жан,
Көлбеңдеп кетпей қойды көз алдынан.
Құтылу әсте мүмкін емес еді,
Атаман Анненковтың азабынан.
Құр сүлдер –
Қатты қинап, ашықтырып,
Жігерін жіберді әбден жасыттырып.
Сүйегі сонда қурап қалар ма еді,
Әйтеуір, аман қалды қашып шығып.
Сондағы Баянауыл таңдағаны,
Осы еді сонда жолда аңдағаны.
Қалың қирап жатқан –
Жадау,
Жүдеу,
Апыр-ай қайда барып жан бағады.
Қашанда керек болар дарынға бап,
Жан-жақтан мүмкіндіктің бәрін қарап.
Бой жазып,
Аяқ созып, кең көсіліп,
Бір жерде болып еді дамылдамақ.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ