Бәрі де әдетімен, әдебімен,
Құр емес сый-сыбаға кәделіден.
Қыз баптап,
Қымыз құйған ыдыс-аяқ,
Байқалған ою-өрнек бедерінен.
Осы ғой ер жігіттің тәтті арманы,
Бойына балдай сіңіп татқан дәмі.
Салады ескі әуенге естен кетпес,
Қызынып,
Қымыз ішіп қарттар жағы.
Жанына асыл сезім ұяларда,
Қыз-жігіт,
Бірін-бірі қия алар ма?
Билейді кезек-кезек,
Сәкен, Мағжан,
Шақырып Гүлияны би алаңға.
Екеуі кезек-кезек иіледі,
Тағдырдың тартқандайын сыйы нені?!
Етегін көйлегінің жел көтеріп,
Құшақтап қыпша белден үйіреді.
Қос жігіт кезек-кезек ұрынғандай,
Шіркін-ай,
Шыдам бар ма шыбын жанға.
Қыз-жігіт,
Қызба көңіл болған сәтте,
Не жетсін бірін-бірі ұғынғанға.
Екеу ғой, бірақ, бұлар,
Біреу емес,
Қылығын қыз байқатса кім елемес.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ