Кісі еді –
Баймұрат та дара туған.
Ем жасап,
Ел дертіне ара тұрған.
Омбыға оқу іздеп ол да келген,
Мекені Қостанай жақ – Қарасудан.
Тірлікте іздемей ме жаның пана,
Жас жүрек жөн тапса да, жаңылса да.
Бітіріп училище
Отау тігіп,
Үйленді Қаржас қызы Қанипаға.
Ата-ана бағып-қағып, еркелетті,
Үш елік – ерте есейіп, ерте жетті.
Көре алмай үшеуінің бойжеткенін,
Баймұрат,
Әттең, дүние,
Ерте кетті!
Ертістің жағасында,
Көктемдегі,
Ән-думан көкке шалқып кеткен бе еді?!
Қаржастың ауылында,
Пай-пай, шіркін!..
Мұндай той өтпеп еді көптен бері.
Қазақша ән айтылып,
Күй тартылып.
Көрген жоқ тойда толас-сый сарқылып.
Коньяк,
Шампан-шарап,
Ағыл-тегіл,
Қалған жоқ ішілмеген бір жартылық
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ