Дайындап мен тұрайын оқ-дәріні,
Батырым, қаруыңды қамда, кәні!
Дегенде, батыр айтты:
– Қайда Шұбар?!
– Кешеден көрінбейді, аңда шығар.
Жау аңдап, қарауылдап жүрмеген соң,
Бойдақтың бізге қандай пайдасы бар?! –
Деді Ақжан қайнысына ызаланып,
Ақ жүзі бір бозарып, бір қызарып.
Кейкінің қыстау үйге кіргені сол,
Әйелін екіқабат ертіп алып.
Әйелін аяғанмен аяғы ауыр,
Бұл істің болар емес түрі тәуір…
Сол сәтте тасыр-тұсыр жауды бұршақ,
Соққандай үй сыртынан қара дауыл!
***
Басталды қырғын – қан майдан,
Арпалыс, айқас – қақтығыс.
Оп-оңай шықсын жан қайдан,
Ең соңғы шайқас – ақтық іс.
Қыстаудың кіріп ішіне,
Тесіктен құйттай сығалап.
Сенгенмен батыр күшіне,
Қалың топ сырттан тұр орап.
Атылған оқтар жаңбырдай,
Бұл істі батыр күтпеген.
Қояр ма естен тандырмай,
Жеріне жетпей діттеген.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ