Жауына қаны қарайып,
Ентелеп келген есікке.
Тар үйде жатып талайын
Түсірді атып тесіктен.
Тағыдай жүрген түз асып,
Аспанды сауып, бүлт емген.
Батырдың ашу-ызасы,
Айбалта сынды сілтенген.
Қорықпайды батыр өлем деп,
Қараңғы қыстау қалқаны.
Жарына жалғыз елеңдеп,
Сол ғана – етек тартары.
Әйтпесе атқа бір ырғып,
Атойлап шапса қалыңға.
Кезеніп тұрған жау жым-жырт,
Көрсетіп бір-ақ шаңын да.
Шығандап, шырқап кетпей ме,
Бетке алып алыс ел шетін.
Жападан-жалғыз беткейде,
Қарасын бір-ақ көрсетіп.
Бұл жолы бірақ жөн басқа,
Атысып өлу – арманы.
Айналды бұл іс оңбасқа,
Не болмақ сонда жан-жары.
Батырды осы ой мазалап,
Жегідей жанын жегенде.
Тып-типыл бәрін тазалап,
Түк емес кету мергенге.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ