Шарт емес көрінгенге ұнамағы,
ақындар үндемей-ақ жүре алады.
Сонда да кеудесінде күркіреп қыр,
күніге қанша бомбы сыналады!
Ішінде тасып ағып таза қайнар,
шарт та шұрт жарқылдайды нажағайлар.
Сәт сайын жүрегінен жатады өтіп,
қанша бір қайталанбас ғажап айлар!
Қағаздың бір парағын аударғанша,
мүжіліп, мызғымайтын таулар қанша,
қорғайды Аралын да, маралын да,
үкімет үкімі әділ қаулы алғанша!
Ақындар жүргенімен үндеместен,
аз емес тіршілігі күнде кешкен.
Алысар қорлымен де,
сорлымен де
жолдасын жанындағы күндеп өскен.
Қайдағы таусылмайтын дауға құмар,
қаншама жәдігөйлеу жаулары бар. –
Күркіреп көкірегі күн ашықта,
шыжыған шілдеде де жаумады қар!
Жүрсе де түңілдіріп қайдағылар,
өздері аспандағы айға құмар, –
әйтеуір, ақындардың кеудесінде
бітпейтін мәңгілікке майданы бар.
Саған да сөз болып па ұнамағы,
ақындар үндемей-ақ жүре алады, –
Күніге кеудесінде күркіреп қыр,
қаншама нейтрондар сыналады!
Сәкен Иманасов