Баса алмай балаң аптықты,
Дауылға жалаң төсті ашып,
Шыққан ем қуып Шаттықты,
Ел жұртпен мәңгі қоштасып.
Шыққан-ақ едім аптығып,
Ант етіп іштей жетпекке.
Шаттықпен бірге шат күліп,
Жарқылдап, жайнап өтпекке.
Домалай асып дөңдерден,
Жетпек-ақ едім тездетіп.
Көлбеп те жатқан көлдер мен
теңізді басып, лезде өтіп.
Шаттығым мені тоспай да,
Жеткізбей жүйткіп барады-ау,
Бір тұста қалды дос та айнып,
Жаралап кеткен жар анау!
Жалғанның сансыз өрі мен
Шөлінен өттім не шалғай.
Ғашық та болып көріп ем,
Қашықта қалды ілесе алмай.
Құрып-ақ бәрі кетсе деп,
жүрсем де жоққа алданбай,
Қайғы-мұң мені өкшелеп,
Қуып та жетіп қалғандай.
Басылмай содан аптық та,
Сан қырдан өтіп не талмай.
Жете алмай келем Шаттыққа,
Қайғыдан да озып кете алмай!
Сәкен Иманасов