Әзірлеп отыр екен ат ағайын,
Жүрші, дос, Алакөлге апарайын,
Ол жақта өзгешелеу атады таң,
Әйтеуір өзгешелеу батады айың.
Жүрші, бір көрсетейін саған бәрін,
Қара теңіз құсаған жағам барын,
Әнін де сапырайын осы өңірдің,
Дәмін те татырайын тағы алманың.
Ер маған,
Енжарлықтан мүлде арыла,
Аунатып алайын да құмдағына,
Алакөл толқынына шомылдырып,
Жоңғардың шығарайын шыңдарына.
Ешбірі санамайды сені өгейге,
Жатасың жамбас ақы төлемей де,
Өрескел ісіңе де,
Күліп қойып
жымиып отырған ел елемей де.
Жүр кеттік, көрсетейін бәрін-бәрін
Ағайынның ағынан жарылғанын.
Аруларын көрсетем аққуға ұқсас,
Бітімі бөлек біткен нар ұлдарын!
Айдынның омырауын сөккізейін,
Ар жаққа «сырғамен-ақ өткізейін».
«Мың бір түн» Мысырында жүргендей-ақ
Көзіңді кереметке жеткізейін!..
Сәкен Иманасов