Сымбаты сиқырлаған сені байлап…
Бұл неткен кербез өңір, керім аймақ!
Алдыңнан аңсап есіп ән жетеді-ау:
«Жетісу – жер жанатты, жерім-айлап!»
Таулардың –
Тұрпатына тұнған айбар, –
Тұсынан өте бере бір қарай қал!
Тұратын сезімді арбай, көзіңді алмай,
Төгілген текеметтей қырдан айнал!
Кеудеңде сыңсып аққан күй басылмай.
Жан-жаққа жаутаңдайсың қимасыңдай,
Таулары – ұлдарының өрлігіндей,
Баулары – қыздарының ибасындай!
Көп өзен –
Күркіреп те самғап ағар, –
Көзіңді көргеннен-ақ арбап алар.
Оң жақта – лағыл-маржан Текелісі
Сол жақта – сағымданған сары дала бар.
Алдыңнан бұраң-бұраң бұлақ қашып,
Мына бір қылаң еткен қыратқа шық,
Жүзінен сән кетпеген жер көрінер,
Ел көрінер ертеңгі мұратқа асық!
Бұта жоқ мен сүйсінбес бір тал мұнда,
Сүйемін қырыңды да, қырқаңды да,
Туған жер!
Саған ұқсау керек екен,
Қызармай жүру үшін жұрт алдында!
Сәкен Иманасов