Көктеменің гүлін көрсең, мені ізде,
Толқын-толқын бұрымды өрсең, мені ізде.
Кешкілікте қатар жүрген құрбыңнан,
Кино жаққа бұрын келсең, мені ізде.
Саяттатып биік Көкше, теңізге,
Өмір сені биіктетсе, мені ізде.
Таң алдында екі ғашық бір-бірін
Әрең-әрең қиып кетсе, мені ізде.
Көңіліңді қызық бұрса, мені ізде,
Басқа бір көз қызықтырса, мені ізде.
Жағалықта иесіз қайық ескегі,
Көлдің бетін сызып тұрса, мені ізде.
Өмірдің ең шат жерінен мені ізде,
Ғашықтардың дәптерінен мені ізде.
Дүниені сүзіп шығып таппасаң,
Жүрегіңнің қақ төрінен мені ізде.
Өзен болып толтырылам теңізге,
Өмірдің сел толқынынан мені ізде.
Бақытыңды шебер соғып берейін,
Балғалардың солқылынан мені ізде.
Қақпа алдында қалғып тұрып мені ізде,
Балтырыңды шалдықтырып мені ізде.
Аспан асты, жер үстінде, сәулешім,
Бар нәзіктік, бар мықтылық – сен бізге.
Жүректегі тылсымды ұқ, мені ізде,
Көкірегімде тұрсың күліп, тек ізде.
Арманымның гүлі етейін өзіңді,
Бар жігітті күрсіндіріп мені ізде.
Сәкен Иманасов