Мені сал Арқада Әлім, Табыныңа-ай.
Баласы Байұлының бәрі ағайын.
Ашумен тілім тиді бауырыма-ай!
Отырмын сөйлейін деп ерігіп-ай,
Аттайын арпа жеген желігіп-ай.
Қатынға үй арасы қор қылғанша,
Мені сал шет жердегі өліміңе-ай.
Тілімен бір әйелдің қатты кеттім,
Жігіттер, тік тимесін көңіліңе-ай!
Мұрат Мөңкеұлы