Бас көтерсе төсектен,
Өз үйіне сыймайды.
Дүниедегі өсектен
Дым қалдырмай жинайды.
Ішкенге мас, жесе тоқ,
Құр даурығу, бос ыржаң.
Қуаныш жоқ, қайғы жоқ,
Неткен сонша сорлы жан.
Осындай дос көргенде,
Қайтіп қана шыдарсың.
Ойлап-ойлап келгенде,
Күлерсің де жыларсың.
Қасым АМАНЖОЛОВ