Өзі де арғымақтай арындап тұр,
Билікті бір қолға ұстап, қарымдап тұр.
Кеңестің кезі келген сәтін қолдап,
Жырлары – жай оғындай жалындап тұр.
Аянып қалар жер жоқ қазағынан,
Сәкеннің ары таза о жағынан.
Түрменің темір торын быт-шыт қылып,
Құтылып абақтының азабынан.
Қыран ол,
Қиып түсер нағыз қыран.
Сол үшін терін төгіп, ағызды қан.
Ән-жырын жүрегіне тоқып, жаттап,
Ерлігін елі-жұрты аңыз қылған.
– Қырғыз да батыр халық,
Ақын – ерен,
Тарихы, тағдыры бір –
Затыменен.
Қазақты – қазақ дейік,
Қай елді де,
Өзінің атау керек атыменен.
Осылай «Еңбекшіге» тастап ұран,
Тудырмай шежіреге босқа күмән.
Қойды ол
Ел мүддесін жоғарыға,
Өзінің күйкі тірлік,
Бас қамынан.
Осы ғой –
Елдің еркін азаттығы,
Туғанда Замананың ғажап күні.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ