Кеңседе іс қағазы,
Қай кезде де,
Үстемдік алып тұрсын қазақ тілі.
Іске асып айтқаны да, жазғаны да,
Өкімет гүлдеп жатты өз бағында.
Мәселе шешуінде іс түйінін,
Мәселе қалай соны қозғауында!
Халқының батырларын, берендерін,
Тарихын, ел құлағы елеңдерін.
Ақанның әндеріне сұрау салып,
Жинақтап Шәкәрімнің өлеңдерін.
Бәрін де жүрегіне жақын етті,
Сондықтан шартарапқа аты кетті.
Көтеріп төбесіне,
Той жасады,
Алаштың ардагері – Ахметті.
Жігіттің алды – жақұт, арты бақыт,
Үмітін, болашағын халқына артып.
Ұстазды Нәзипадай үлгі тұтып,
Шолпандай жыр жұлдызын жарқыратып.
Бермеді шабыт кімге, бағыт кімге,
Шегесін шетін жердің қағып күнде.
Жетектеп өз үйіне алып келіп,
Оқытты Сәбитті де, Ғабитті де.
Құтқарып қиындықтан,
Әрі азаптан.
Салмақтап әрбір ісін саралатқан.
Арудың талайларын,
Алып қалып –
Еріксіз байға кетіп бара жатқан.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ