Таусылды оғы батырдың,
Таусылды бірге тағаты.
Бітетін демнің ақырғы,
Жақындап қалды сағаты.
Құтылмай мерген оғынан,
Құзғыны, мейлі қарғасы.
Жүз шақты жендет тобынан
Қалыпты он бес, жиырмасы.
Адым – тар, әттең, қол – қысқа,
Кім едің, Кейкі, тіріңде?
Қаша бір жүріп соғыссаң,
Қалдырмас едің бірін де.
Сенеді батыр күшіне,
Өзіне таныс мекені.
Қоп-қою түннің ішіне
Қойып бір кетсе нетеді!
Мойынға құрық салдырып,
Түскелі тұр-ау қыспаққа.
Ақжанды жалғыз қалдырып,
Жетпекші қандай ұшпаққа.
Білген соң әбден қашпасын,
Күн жатты күтіп, түн жатты.
Амалы бітіп,
Хас батыр
Жендетке сыртта тіл қатты.
– Жетеді әлі әл-мұршам,
Қалмайын бірақ сорыңа.
Әйелді аман қалдырсаң,
Өзім-ақ түсем қолыңа!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ