Ішке түйіп мол мұңын,
Өмір – өлім – екі жол.
Өзі оқыған
Омбының
Түрмесінде отыр ол.
Лас киім,
Кір дене,
Қол-аяғы талғандай,
Бірте-бірте түрмеге,
Бойы үйреніп алғандай.
Газет-журнал – баспасөз,
Жетпей жатса,
Не дерсіз?!
Боқауыздан басқа сөз,
Бұл арада беделсіз.
Тәртіп тіпті қатайды,
Әңгіртаяқ – әңгіден.
Фамилияңды атайды,
Боқтап алып алдымен.
Қайран Омбы,
Қалың ел –
Сайраңдаған кешегі.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ