Арқаның бір бөлшегі – Баянауыл,
Қашаннан қазақ үшін аяулы ауыл.
Бұл дала нұрланады, гүлденеді,
Заманы туған кезде таяу дәуір.
Қазірдің өзінде де тұр жарқырап,
Бар болса көретін көз, тыңдар құлақ.
Құйрықты жұлдыздайын,
Аз ғұмырда,
Қалдырды Сұлтанмахмұт жырдан шырақ.
Мекені – Жасыбайдың,
Олжабайдың.
Кісіге ол дағы – айбар,
Ол дағы – айбын.
Майра мен Естай ақын ән салғанда,
Қол соқпай,
Қалар дейсің қолдамай кім?!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ