Келеді Сарыарқаны Сәкен көктей,
Алдында қауіп пенен қатер көптей.
Ызыңдап күні бойы ескен желмен,
Бір әуен құлағынан қойды кетпей.
Бір әуен бірге соғып ескен желмен,
Сағымдай сылаң қағып көшкен белден.
Дариға-ай,
Дүниеде бар ма қызық,
Жастық шақ – күліп-ойнап өскен жерден.
Ақбоз ат,
Бір кем емес қыран құстан,
Кеудесін бір қуаныш, құмар қысқан.
Күйі бар,
Күмбірі бар мұң аралас,
Бір әуен естіледі тым алыстан.
Алыстан бір тылсым үн тіл қатқандай,
Бітпейтін, таусылмайтын ырғақ бардай.
Арқасы қозып кейде,
Арпалысып,
Жапанда жалғыз өзін жын қаққандай.
Ақын жан,
Айтқан сырды аз ұғар ма,
Көңілдің айтылмаған назы бар ма?
Әлемде әлі ешкімге естілмеген,
Әуенде сағыныштың сазы бар ма?
Шықса да жетіп болмас қанша қырға,
Таусылмас арман жатыр аңсарында.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ