Жер көтерген арқасы ауырсынбай:
Орман, аспан, көлдерді, дала таңын.
Бұлт жүзеді бозамық қауырсындай,
Жайлап желпіп қазақтың Қаратауын.
Жол үстінен ұшады тобыменен,
Дүр сілкініп, пыр етіп бұлдырықтар.
Көтеріліп етектен қобыменен
Өріс беттеп барады мыңғырып мал.
Ұлан дала сыйғандай суреті,
Жарқыраған қойшының жұлдызына,
Сәулесімен көрсетіп сый-құрметті,
Қарағандай биіктен күн қызыға.
Сырбай Мәуленов