Аралап алыс бұлттарды,
Жағалап жалпақ даланы.
Таудан төмен сырғанап,
Күн зымырап ағады.
Күн зымырап ағады,
Ұясына қонады.
Бұлт үстінде толқиды,
Күннің қызыл жолағы.
Құз, қияны өрмелеп,
Ай туады дөңгелек.
Сырғанайды дөңгелеп
Көреді өзін көлге кеп.
Бұлдырап барып батады,
Артынша таң атады.
Бұлт үстінде толқиды,
Күннің қызыл шапағы.
Құлпырады шығыс жақ,
Күн тұрады ту ұстап.
Сырбай Мәуленов