Көзі өткір, көмейі мұз,
Реңі тік,
Кірпігі кіреуке мұң
Жүрегі түк.
«Сен бала, ақиқаттан қайттың ба?..»-
Деп,
Қарайды маған бір түн
Күреңітіп.
Жасыл өң, жастық шағым,
Жасыл жейдем,
Айналып артқа барар
Басым кейде.
Тектінің тепкісінен
Піскен алма,
Нəлінің ізіндегі нəсілдей
Кем.
Жемтіктей жеп тауысқан
Талайды күн
Оң көзін омыртқаңа қадайды
«ұлың».
Шұбырған уақыттың ізіне ұқсас
Шұп-шұбар толқын қуды
Жан-айдынын.
Қалай бүгін?!
СҰРАҒАН РАХМЕТ