Әлмисақтан аласұра аңдысқан,
бола тұра сан ағайын, сан дұшпан,
ақылын да алған жоқпын ешкімнің,
маһұрым да қалған жоқпын алғыстан.
Біреуіне ұнамай ма түр-тұлғам,
қарап жатпай,
кіжінеді сыртымнан, –
оған бола бағам да жоқ кеміген,
жағам да жоқ әлі күнге жыртылған.
Жұртыма арнап жыр жазам ба жан қинап,
жауларым да жатып алып, аңдиды-ақ,
талай кінә табады екен біреуі,
біреулері тағады екен сан қилы ат.
Бола тұра ойда қуат, бойда мін,
біреуіне көз аларта қоймадым, –
өздері де үріп-үріп ақыры
ілесе алмай үні өшер, деп ойладым!
Сәкен Иманасов