Құтылар дейсің атақ қашып қайда,
жетерміз арбамен-ақ
асықпай да…
Алаңдай қоятын да түгіміз жоқ,
арамыз жақындай ма, қашықтай ма.
Кеудесін күдік кернеп, күліп, терлеп,
жүретін арамызда жігіттер көп,
Осылар алдаса да, арбаса да,
алдымен алтын алқа іліп көрмек!
Өлімен, тірімен де жағаласып,
алқынар,
ауыздығын ала қашып,
Арбалған торғайдай боп атағың да,
қолына қонар соның…
қарабасып…
Қашса да құтылмайтын атақ үшін,
солармен жағаласып жатамысың.
Өзің де,
арманы бір аласармас
аздаған ұяттылар қатарысың!
Бұйыра қоймады деп бүгін келіп,
бүлініп,
біреулерше жүргірмелік.
Біз бе едік аштан өліп,
көштен қалар,
Тірлікте атақсыз-ақ дүрілдедік…
Туған жер тереңінен қайнар алып,
жата бер, дариядай жайлап ағып.
Әзірге алдарқата берсін, тіпті,
құтылар дейсің бізден қайда барып!
Сәкен Иманасов