Ысырып тастамаққа шетке мені,
Біреулер кіжінеді, кектенеді.
Шіркіндер білмейді ғой ашуының,
Тиерін арыныма тек көмегі!
Біреулер келген болып бал ұсына,
Қуанып қайтқансиды табысыма,
Олар да сезер емес,
Қаншалықты
От тастап жүргендерін намысыма!
Ол үшін шағылмайды тауым менің,
Арта бер –
Болса тағы –
Ауырды, Елім!
Шайқалсам кейде тайғақ тар өткелде,
Білемін
Сүйенерлік бауыр көбін.
Білемін әлі төгер тер де көбін.
Маған да бір ұлындай сенген Елім!
Жалған сөз жолатпауға –
Соны ақтауда,
Бас бұрмай біріне де дөңгеле, Күн!
Сәкен Иманасов