Өлгенше қор болмайды,
Азаматтар ниеті ақ.
Оларға үйір болады,
Сарқылмайтын дәулет, бақ.
Өлмейтұғын пенде жоқ
Жан аманат, ойлап бақ.
Ырылдаспа тіріңде,
Ырыс алды – ынтымақ.
Ашуды ақыл – қазыққа
Апарып матап байлаңдар.
Ашуды жеңсе ақылың,
Кесірді тегі ойрандар.
Тату болса ағайын,
Сап алтындай жарқылдар.
Кесепатты кісендеп,
Ақымақты алқымдар.
Аз өмірдің ішінде,
Тату бол да тәтті бол.
Араңды бұзар дұшпанға,
Аяусыз ащы, қатты бол.
Өтірік, өсек, ұрлыққа
Тыйым салып, берме жол.
Бір арнадан сөз шықса,
Береке мол, достық сол.
Арам пейіл адамдар,
Достығында тұрмайды.
Араңа кірсе сумаңдап,
Сырыңды шым-шым ұрлайды.
Содан соң алтын тапқандай,
Жария етіп шулайды.
Етпесе бұлай арамза,
Құмары оның қанбайды.
Ақылы жоқ наданның,
Жамандық ісі қалмайды.
Көр аузына барғанша,
Ақылды айтқан алмайды.
Жамандықтың белгісі,
Әр нәрсені торлайды.
Осындайлармен дос болса,
Ақылды жігіт сорлайды.
Қабан (Қабылиса) Асанұлы