Ағатай, арманың да, аңсарың да
Көп еді…
Қуа-қуа шаршадың ба?
Көсіліп-көсіліп бір қалсаң еді,
Бойыңда күш-қуаттың бар шағында!
Келсе де кермелерден қатар өткің,
Арқаңа біздегі асау бата ма екпін?
Әлі де бір ұмтылып қалар тұста,
Жол беріп,
Қалай ғана жата кеттің?
Бас бұрмай күңкілдерге,
Іркілгенге,
Көрсетсең бұрынғыдай күлкіңді елге,
Бәйгеден
Аңырата өзім озып
Келгендей болар едім
Шіркін, мен де!..
Көп еді-ау арманың да, аңсарың да,
Ағатай, шынымен-ақ шаршадың ба?
Тағы да бір ышқынып көрсең еді.
Бойыңда күш-қуатың бар шағында!!
Сәкен Иманасов