Тірліктің парқы қайда,
нарқы қайда,
Деп те бір сақтамаған артына айла.
Алдында у тұрса да сарқып ішіп,
Көрмеген місе тұтып жартылайға.
Жарқылдап
қайда барсаң қын-қылышың,
Шығартпай жалғандықтың бір дыбысын,
Тістесіп күштімен де,
тістімен де,
Шартта-шұрт жағаласқан шындық үшін,
Қашан да көзсіз ерлік салтын сақтар,
Қайда сол алмас қылыш алтын шақтар?
Шынымен бертін келіп,
Өртім кеміп,
Мезгілдің жеткені ме тартыншақтар?!