Өзіңді сүю шарт па еді,
Кеудемді жүрек ұрды асау,
Қоршаған дүлей өрт мені,
Саған да жетпей тынбас-ау!
Тынбас-ау саған жетпей де,
Лапылдап түгел жанса аймақ.
Жалын боп шалқып от кейде,
Өзіңді маған қарсы айдап.
Шарпымай тіпті тынар ма?
…Күдікті таста бекер кей,
Кеудеңді жүрек ұрар да,
Оқ болып тесіп өтердей.
Өтсе өтсін! Жібер еркіне,
Жүрекке көлі, шөлі не!
Жетіп бір құлап сертіне,
Талқан ғып кетсін мені де!
Сәкен Иманасов