Дариға-ай, маған ғана лайықты әнсің,
Құшағын ғашық дүние жайып талсын,
Ынтық қып, ұлылыққа шақыр да тұр,
Жарқырап сол бір ғажап ғайыптан шын.
Арылып пенделіктің шаң-кірінен,
Самғайын саған қарай таң нұрымен.
Жарыса жетейін бір көлбей ыққан,
Даламның әппақ ыстық жаңбырымен.
Жалғанда жалғыз билеп еркіңді де,
Басайын өртіңді де, дертіңді де.
Көркіңді асырайын қыз біткеннен,
Жалғансыз махаббатым – сертім, міне!
Біздерден жалғыз ғашық жан аса алмай,
Кетейік артымызға қара салмай.
Жетейік зулап алыс шың басына,
Өтейік сол биіктен аласармай.
Сұрамай басқа тілек мен тірліктен,
Бұл таңда саған айтар сертім біткен.
Көгімде құс боп ағып жүрсең болды,
Тамаша, тап-таза бір еркіндікпен.
Сәкен Иманасов