Туған жер жасыл өлкемде
Оранған нұрмен атырап.
Бусанып дүние көктемде
Жылғалар жатты сарқырап.
Тырналар айтқан қиқу ән,
Қосылып дала жыр айтып.
Шықтанып таңда барлық маң,
Жанымды кетті тыңайтып.
Ескек жел есіп қытықтап,
Денесін жердің дулатып.
Ару қыз жайған ұқыптап
Көрпеше-құрақ тулатып.
Көлбеңдеп келін көбелек
Ғашығын тынбай іздеген.
Аспанның бұлты себелеп,
Келді де кетті ізбенен.
Жанарды жаулап дөңгелеп,
Қызғалдақ – қыздар бөктерде.
Мың ырғақ керек жерге деп,
Қол бұлғап тұрды өткенге.
Жасарған тауым ұмтылып,
Қарайды саған биіктен.
Жасарған әлем құлпырып,
Туған жер неткен сүйікті ең.
Сәуірхан Ахметов