Егемендік алған күн!
Бар бақытым содан лаулап жанған күн!
Тәуелсіздік туын биік көтеріп,
Жиырма екіге иек артқан Арланмын.
Елім – азат!
Жерім- жұмақ алқабы.
Таңым – ғажап,
Жырым – жойқын бағалы.
Еркін жұртқа егемендік әкелген
Тұнды құтқа Тәуелсіздік қадамы!
Өн бойынан жұлдыз атып жарқылы,
Елдің айтсам – шадыман-шаттық әр күні.
Өзімізді өзгелерге таныттық,
Тәуелсіздік тәтті таңы арқылы.
Бабалардың қанат қақты арманы,
Даналардың даңқы бізді баурады.
Чулпандар мен Фитраттар жаққан от
Жас ұрпақтың жүрегінде лаулады.
Тек келмеді еркіндіктің таңы дәл,
Бұл күнді аңсап өтті қанша нар ұлдар!
Біз көтерген тәуелсіздік туында,
Бабалардың ағып жатқан қаны бар.
Өр бабалар жолын тұтқан өнеге,
Өр кеудеде өрлік жыры сөне ме?
Емін-еркін өмір сүрген өр халық,
Өңмендеген өктемдікке көне ме?!
Еңкейтсе де еңсені кей сәтсіздік
Елдік іздеп, жалын құшып, от сүздік.
Алпамыстың рухы қайта оянып,
Тәуелсіздік күнге қолды жеткіздік.
Бүгін – Қажып!
Елім – азат, жоталы.
Құшақ жайды бейбіт ғұмыр сапары,
Ұлы Бабыр туған мекен дүрілдеп,
Ұлықбектің ұлықтанды Отаны.
Бұл күндерден тапқан еді жұртым бақ,
Жеткізе алман шырын сәтті құр жырлап.
Науайының ұрпақтары өрлеп тұр,
Зулфияның қыздары жүр сыңғырлап.
Бабалардан мұрат болып қалған тақ,
Қандай ыстық – Егемендік алған сәт.
Абат Отан,
Азат өмір,
Арман,
Бақ.
Ориповтың жыры еніп өр үнге,
Қалықтайды бүкіл әлем көгінде.
Әмір Темір кісінетіп тұлпарын,
Ташкентімнің бүгінде тұр төрінде.
Егемендік алған күн,
Басыма бақ қонған күн,
Алла нұры маңдайыма тамған күн.
Бабалардан сөнбей жеткен бір сәуле,
Жүрегімде жұлдыз ата жанған күн.
Шүкірбай Ақназарұлы