- Алудың шектелген жағдайлары.
Вирусты инфекцияға тұрақты фактор Ұлттық институты Лондонда медициналық зертеулерден жануарлар жасушасы вирусқа қарсы ұшырап ортаға фактор бөледі, вирусты инфекцияға тұрақты жас жасушаға беруге қабілетті: ол жасушада вирустың көбейюіне қарсы болады және бұл қабілеттіліктің күшіне интерферон деп аталған.
Дәстүрлі оларды адамның қанынан алады. 1980ж. япондық бір компаниясы лимфобластоидты интерферонды лимфобластоидты жасушадан алу өндірісін іске қосты. Швецияда лимф аумақты көлемі 2000л ферменттерде өсірді. Алынған интерферонды моноклоналды антителаның көмегімен тазартылады. Интерферондар – бұл инфекцияға қарсы қорғаныстың бірінші сызығы. Теориялық және қолданбалы түрде интерферондарды зерттеулер төңкеріс әкелетіндей жаңалықтар болып табылады. Интерферон гені векторлы ДНК-ға тұрғызылды және бактериальды қалыптастырғыш элементтер қосылады, олар оның бактериальды жасушада транскрипция мен трансляцияны прогламмалау қазметін атқарады.
Барлық интерферондар (α-И басқа) гликопротеиндер: олар глобулярлы ақуыз типтес болады, сондықтан α-спираль құрылысының үлесіне 40-тан 75% дейін сәйкес келеді. α-И екі дисульфидті байланыс байқалады. Интерферондар–146-166 аминқышқылдар қалдықтарынан тұратын төмеңгі молекулярлы ақуыздар; түрі айқын көрінеді. Адамда интерферондардың ішінде жақсы зерттегендерге α-интерферондарын жатқызуға болады: оларды кодирлеуші гендер саны алынады. Интерферон өндіру үшін – ішек таяқшасынан басқа Methylomanus, Salmonella, Preudomonas т.б. грам-теріс бактериялар пайдаланылады.
Қазіргі уақытта интерферондар гендері ашытқыларда және глюкозилирлеуді жүзеге асыруға қабілетті, жоғарға эукариоттар жасушаларында клонирленген болатын.
1981 жылы АҚШ алғаш рет адамның лейкоцитарлы интерферонын синтездеу үшін құрастырылған Saccharomyces cerevisi ол ашытқы жасушалары генетика жүзінде құралған қолданған болатын. LeIF генінің алынған тиімді экспрессиясы және бактериялардың ашытқы жасушалары алмастырылуы интерферон өндірісін 10 есеге көбейтуге мүмкіндік береді.
Зерттеудің үлкен мөлшері 166 амин қышқылынан тұратын МЛЧ кодтайтын химиялық жолмен синтездеуге арналған болатын. Осыған сәйкес, берілген ген 514 нп, тұратын болғандықтан, ең ірі ген болып шықты. Ол 1982 жылы ірі ағылшын ғалымымен синтезделді.1984 жылы Россияда 600н.п өлшеміндегі α-интерферон гені толық синтезделген болатын.(М:Н:Колосова басшылығындағы бейорганикалық химия институты).
«Генентек» компаниясы γ- интерферонның синтезін бактериялық ашытқы және маймыл клеткаларында іске асырды: 1 л E.Coli культурасында γ- интерферонның 25000 бірлігі, 1 л ашытқы клеткасының культурасында – 1 млн.бірлігі және 1 л маймыл клеткасының культурасында иммундық интерферонның 100000 бірлігі синтезделді. Имммундық интерферондарды ген-инженерлік әдіс арқылы синтездеу қатерлі ісік пен лейкоз ауруына қарсы жеңілденеді деген үміт туды.
Алдыменен 1981 ж. Вашингтон университетінің генетиктері Аммерер және Холл «Генентек» зерттеушілерімен бірігіп, лейкоциттік интерферонды генетикалық құрастырылған ашытқы клеткасында синтездеді. Бактериялық клеткамен салыстырғанда ашытқы клеткасында синтезделген интерферонның мөлшері 10 есе көп болды. Бұдан кейін β және γ- интерферондарды ашытқы клеткаларында синтездеу іске асырды.