НЕОМИФОЛОГИЯЛЫҚ САНА, жаңа мифологиял ы қ — XX ғ. мәдени ментальдылықтың бір бағыты. Ғасыр басындағы символизмнен басталып постмодернизммен аяқталады. Н. XIX ғ. позитивистік санаға жауап ретінде пайда болды. Н. мәні — мәдениеттегі классикалық және архаикалық мифтерді зерттеуге көп көңіл бөлуінде. Сол сияқты мифол. сюжеттер мен мотивтер көркем шығармаларда кеңінен қолданыла бастайды. Осының бір мысалы У. Фолкнердің «Улисс» романы. У. Фолкпер қосымша фон ретінде Одиссей туралы және соған ұқсас мифтерді қолданады. XIX ғ-дың 20 жылдарынан, яғни әдебиетте модернизмнің гүлденген кезінен бастап, әрбір көркем мәтін тікелей немесе жанама түрде мифті қолдану негізінде құрылған. М.Булгаков «Мастер мен Маргарита», Т.Манның, Г.Гессенің, У.Фолкнердің, Ф.Кафканың, Дж.Апдайктың шығармаларында мифті жиі қолданылады