Өткен соң жігіттікке әркім де арман.
Баласы Кіші жүздің адасқанда,
Есболай әулие еді атқа қонған!
Баласы Есболайдың ер Итемген,
Борсықта үш жыл қыстап, мұра салған.
Нанбасаң ұлы кәрі көптен сұра,
Осыны үлгі етпес пе ата-бабаң?
Былайғы судың басы Қобдал, Елек,
Екпіндеп сөз айтасың бөлек-бөлек.
Жігіттің халқына тиген пайдасын айт,
Сырғия ұрыны айтып неге керек?!
Қашқанда қазақ елі Сейілханнан,
Мінгесті Саржалаға сіздің Төлек.
Өлеңге сен де дайын, мен де дайын,
Жүйрік бол, жүйрік болсаң не қылайын?
Түскенде қырық күн тұман Шерқалаға,
Жүріпті қосшылыққа Телібайың.
Бар болса бір сырғияң батыр дейсің,
Мініпті Көбек байдан аттың майын.
Түрікпенді Шерқаладан төрт бостырған
Адайдың естіп едің бе Құдабайын?
Бұл сөзді келтіремін жоқтан бардай,
Жігіттің сұлу құшқан көңілі дардай.
Өтіпті Атағозы, Әмір, Темір,
Бірінен бірі өтеді ақ сұңқардай…
Құлбарақ, батыр өтті Дауымшардай.
Сөйлесем мен бір шешен сөз байлаған,
Мұрат Мөңкеұлы