Шіркін-ай, жүрек деген сезбес болса,
Шарқ ұрып шар дүниені кезбес болса,
О, кімнен менің жаным аяулы деп,
Өзінен өзі қашып, безбес болса.
Шіркін-ай, жүрек деген түйнемесе,
Сағынба, сарғайма да, сүйме десе,
Күрсінбе, күңіренбе,күйме десе,
Шіркін-ай, бар еркімді билемесе.
Шіркін-ай, жүрек деген сыздамаса,
Қара түнде қамыққан қыз балаша,
Қыңбаса, жыламаса, жабықпаса,
Тоңбаса, мұнаймаса, мұздамаса.
Шіркін-ай, жүрек үнсіз жүре алса ғой,
Алды менен арты аңдап біле алса ғой.
Өзіне аян хәлді өзі ұмытып,
Өзгеге баян етпей тұра алса ғой.
ЕРЛАН ЖҮНІС