Апыр-ай, бұл не деген қапас тірлік,
Тағдырдың шарғы жібі шатастырып.
Құлпырған қызыл гүлдей
Гүлнар қызды
Бір байға қойған екен атастырып.
Байғұс қыз,
Басы қатып, қапаланып,
Ертерек жастық гүлін отап алып.
Қалайша отырмақшы,
Қатын үсті,
Тал түсте «тоқал» деген атақ алып.
– Тәңірім бір тілекті беріпті деп,
Бұл күнде қыздың өзі ерікті, – деп.
Бір хабар Көкшетауды желдей есті:
– Сейфуллин – Совнарком келіпті… – деп.
Сөз тарап мына жақтан, ана жақтан,
Көп ойды көңіліне паналатқан.
Жас қыздың тағдырына араласты,
Шарасыз шалға шығып бара жатқан.
Бұл хабар Сәкенді де елеңдетті,
– Бітеді істің арты немен?!… – депті, –
Сұраймын ықтияры бар ма, жоқ па,
Сол үшін өзім барып көрем, – депті.
Аттардың таңдап жегіп жарауын да,
Қасында екі-үш жігіт қарауында.
Күн бата намаздыгер шамасында,
Желдіртіп жетіп келді сол ауылға.
Алдымен үйіне кеп ауылнайдың,
Аужайын біліп алды ауыр жайдың.
Сәкен де әбден әккі біліп алған,
Қай жақтан соғатынын дауыл қай күн?!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ