Ауылы Ақадырдың қабатында,
Айдын көл, салқын самал сабатында.
Шіркін-ай,
Одан асқан бақыт бар ма,
Сол сәттің,
Сағынышты сағатында.
Тәңірім, туған жерге жат қылмасын,
Құтты күн –
Қайтатұғын сәт туғасын,
Тізгінін тежеместен,
Тартты Сәкен,
Ауылға тура бұрып аттың басын.
Ешкімге сәлем айтып, хабарласпай,
Ешкімді елеңдетпей, алаңдатпай.
Кісіге қашып жүрген қаңқу сөз көп,
Қызыл сөз – қызыл отты жалаңдатпай.
Ешкім де шешіп болмас ақылменен,
Кеңесіп, келіссең де мақұлменен.
Ауамен, желмен жетіп жатты хабар,
«Ауылға Сәкен келе жатыр», – деген.
Аттарын біреу ерттеп, біреу жайдақ,
Ызғытып біреу шауып, біреу жәйлап.
Қалың ел
Қауымдасып,
Қарсы алдынан –
Сәкеннің шыға келді андағайлап.
Жүректің жазылмастай жарасына,
Ем болар –
Елім деген дәрі осы да.
Сәкен де
Құстай ұшып кіріп кетті,
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ