Қазаққа оны көру биік арман,
Қажымұқан бұл өлкеде жиі болған.
Бұл жердің тарихының сырын-мұңын
Жүсіпбек жүрегіне жиып алған.
Өлеңмен бұл өлкенің аты қалған,
Ән-жырдың бал-шырынын татып алған.
Шорманның Мұстафасы,
Намыстанып,
Мұсаның астындағы атын алған.
Сол Мұса содан кейін жаяу қалған,
Көңілде құса болып, қаяу қалған.
Мұсаның әнін есту,
Өзін көріп,
Қаз басқан қазақ үшін аяулы арман.
Көп еді зары неткен,
Мұңы неткен,
Талайлар іштен тіпті тынып өткен.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ