Сырласар досы болмай,
Хошы болмай,
Мұң басып,
Қам көңілді құр жүдетті.
Тағы да бір жаз өтіп,
Күз де келді.
Жүрекке ұялатып ізгі өлеңді,
Тілекке армандаған жеткізердей,
Қашанда көңіл табар іздегенді.
Сәт болды іздегенге сұрағандай,
Жамауын жыртық көңіл құрағандай.
Қою шаш,
Қалың қабақ,
Қыран тектес –
Екеуі қарап тұрсаң бір адамдай.
Тұрғандай бірін-бірі толықтырып,
Тағдырдың қойғанын-ай жолықтырып.
Қыран көз –
Бір-біріне бетпе-бет кеп,
Қарады бас-аяғын шолып тұрып.
Сонан соң,
– Мағжан.
– Сәкен.
Қол алысып,
Бір-бірін бауырына ала құшып…
Кешкісін,
Кәнігі бір ақындардай.
Табысып,
Тост көтерді шарап ішіп.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ