Тұрғандай енді соған көзі жетіп,
Қайтеді қиял қуып, сөз үдетіп.
Жүргеннен жаны, сірә, жай табар ма,
Ауылда Ақжан қалып, өзі кетіп.
Бір сезім көңілдегі асықтырып,
Жасады шұғыл шешім атып тұрып.
Жарына «Кәне, жылдам жинал!» деді,
Есігін қараша үйдің ашып тұрып.
Сол еді Ақжанның да тілегені,
Соңына Ақжан ермей кім ереді?!
Киімін қолға түскен қапқа салып,
Ілесіп үйден шығып жүре берді.
Екеуі үйден солай шыға берді,
Жатпады дүрліктіріп бірақ елді.
Тек қана туған-туыс арасынан
Кейкінің іздегені Шұбар еді.
Түрлері ұқсас мүлде мүсіндері,
Бет-әлпет, мінез-құлқы, пішіндері.
Бұл Шұбар әрі пысық, әрі епті,
Кейкінің інілері ішіндегі.
Кезі жоқ кететұғын бұра тартып,
Кейкінің жалғыз ауыз сөзі – тәртіп.
Содан ба, Кейкі батыр бұл інісін
Жүретін басқасынан көріп артық.
Шұбарға түнде Ақжан берген хабар,
Таң ата жар астынан ағаң табар.
Қос атты ерттеулі жетекке алып,
Сол жерге інісі де жетіп барар.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ